เว็บ หูฟัง มั่นคง Gadget

กริ๊ง กริ๊ง ๆๆ ๆๆ เสียงโทรศัพท์ดังมาตอนเช้าตรู่ขณะที่ผมกำลังนอนจมกองฟูกเก่าๆ ผืนละสามร้อยห้าสิบ..

"ฮาโหล ฮาโหล" เฮียครับ มีคนอยากเจอเราครับ" เสียงเจ้าเบียสพูดละล่ำละลักมาตามสาย
"ใครวะเบียส ยังจะมีคนสติไม่ดีอยากเจอเราอีกด้วยเหรอ" ผมสวนกลับไปทางสาย เพราะไม่แน่ใจที่เจ้าเบียสพูด

เจ้าเบียสตอบกลับมาทันควัน "มีครับเฮีย เค้าชื่อ คธา เป็นมือทับบล้า"
ผมงัวเงียตอบกลับไป "คนบ้าอะไรชื่อนกกระทา และเป็นมือพับผ้า สงสัยโดนเมียใช้งานซักรีดผ้าจนชินล่ะซิ"

เสียงเจ้าเบียสตอบแบบชัดถ้อยชัดคำคราวนี้ "ปู้โธ่ เฮียฟังผิดแล้ว เค้าคือคุณ คธา เพิ่มทรัพย์ นักดนตรีที่สนใจและหลงใหลในกลองแขกทับบล้า"
เท่านั้นล่ะ ผมดีดตัวผึงจากที่นอน แล้วบอกกับเจ้าเบียสผ่านโทรศัพท์โนเกียรุ่นเก่าระบบ 0.5 G ราคา 800 บาท


"บอกเค้าอยู่เฉยๆๆ อย่าขยับ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวเราไปหาเองโว๊ยยยยยย"

หลังจากที่ทราบว่าเป้าหมายของเราเป็นใคร ผมกับเจ้าเบียสก็เป็นฝ่ายโทรนัดว่าจะขอเข้าไปเยี่ยมชมกันหน่อยล่ะ เพราะอะไรที่มันแปลกๆ นั้นผมชอบนัก

โจทย์ของเราคือนักดนตรีที่ตีกลองแขกที่เรียกว่ากลองทับบล้า หรือ ทาบล้า (Tabla) ครั้นจะไปแบบธรรมดา มันก็กระไรอยู่ เราก็เลยต้องตะลุยไปหาเครื่องแบบให้เข้าบรรยากาศการสัมภาษณ์ล่ะครับ

เราไปกัน 3 คน มีเจ้านัท เจ้าเบียส และผม เดินเข้าไปในตรอกพาหุรัด เพื่อไปหาซื้อเสื้อแบบอินเดียนิยมกัน ซึ่งเืสื้อผ้าเหล่านี้จะให้ไปหาแถวเยาวราชคงจะไม่มี และที่มันน่าจะมีก็คือแถบย่านพาหุรัดนั่นเองจ้าๆๆๆ

นั่นไงเจอแล้ว เราเดินผ่านแผงริมทาง มีเสื้อแขกแบบผู้ชายใส่อยู่ 3 ตัว แขวนเท้งเต้งลอยสวย ผมไม่รีรอที่จะปรี่เข้าไปถามอาเฮียคนที่ขายล่ะครับ

ในภาพผมสนใจแบบที่อยู่ซ้ายสุด เพราะมันจะทำให้เราดูคล้ายแขกที่สุดล่ะ(มั๊ง) 555

เจ้านัทกับเจ้าเบียสถึงกับครางว่า เฮียๆๆ เรา้ต้องถึงขั้นใส่ชุดแบบนี้ด้วยเหรอ

ผมบอกว่า ต้องใส่ซิวะ ไม่ใส่แล้วมันจะได้บรรยากาศยังไง จะไปหามือกลองทับบล้าทั้งที ต้องแต่งเต็มยศเว้ยๆๆๆ 55

หลังจากที่ผมสอบถามราคากับอาเฮียเจ้าของร้านแล้ว แกบอกว่าเดี๋ยวขอเ้ข้าไปดูในห้องเก็บสต๊อคก่อนว่าขนาดและไซส์ที่เราต้องการนั้นมีอยู่หรือเปล่า

แล้วจู่ๆ แกก็มุดเข้าห้องสต๊อคทันที เล่นเอาผมตะลึงว่า เฮ้ย นี่มันห้องเก็บสต๊อคหรือนี่ เรียกว่ามันถูกดัดแปลงราวกับนักรบเวียดกงที่ขุดรูไว้รบกับทหารอเมริกันในยุคก่อนจริงๆๆ 55

แล้วผมก็ทดลองเสื้อตรงริมทางตรงนั้นล่ะครับ และก็ถ่ายภาพหิ้วปีกอาเฮียคนขายเป็นที่ระลึกอีกหน่อย เรียกว่าเมืองไทยก็มีที่เที่ยวครับ ตามตรอกตามซอยเราก็เที่ยวสนุกได้ว่างั้น

อาเฮียแกบอกว่า ตั้งแต่แกขายเสื้อแขกตรงนี้มา 30-40 ปี แกเพิ่งเห็นคนลองเสื้อแขกของแกต่อหน้าวันนี้เอง......

แล้วเราก็ร่ำลาอาเฮียผู้อารี ที่อุตส่าห์ลดราคาให้อีก 50 บาทต่อเสื้อ 1 ตัว

ในตรอกพาหุรัดนั้น มีของสารพัดที่เป็นของชาวอินเดีย เรียกว่าใครอยากได้เครื่องแต่งกายเก๋ๆ สามารถมาหาซื้อได้ในย่านนี้ครับ ผมเองซื้อเสื้อแขกไปใส่นอนถึง 2 ชุดด้วยกัน เข้าท่าไม่เบาว่างั้นล่ะ 55

แล้วเราก็เดินแวะที่ห้างดิโอลด์สยาม ซัดขนมหวาน เป็นเต้าส่วน สาคูถั่วดำ นัยว่าเพื่อเพิ่มน้ำตาลในเลือดให้สูงขึ้นอีกซักเล็กน้อยล่ะครับ 555

ห้างดิโอลด์สยามจะอยู่ตรงข้ามกับฝั่งตลาดพาหุรัดนะครับ ใครไม่เคยมาลองมาซะ ได้ฟิลลิ่งไปอีกแบบนึงครับ

แล้วเราก็แต่งตัวไปหาคุณคธา กัน พวกเรา 3 คน มีผม เจ้าเบียส เจ้านัท ต่างแต่งตัวแบบนี้ออกจากบ้านเลยครับ เรียกว่าไม่ต้องอายใครทั้งนั้นล่ะ

ผมบอกกับเจ้าเบียสว่า นี่ล่ะคืองานของเรา และเราต่างก็มีลูกเล็กๆต้องอุ้มชู เพราะฉะนั้นต้องหน้าด้านเข้าไว้ ลูกจะได้ไม่อดตาย 555

แล้วเจ้าเบียสก็ขับพาผมไปแถวไหนไม่รู้ จำได้คร่าวๆ ว่าน่าจะเป็นแถวซอยอารีย์หรือไงนี่ล่ะ ผมเองไปไหนกับใคร จำอะไรไม่ได้เลยครับ เรียกว่าใครจะลากจูงไปไหน ไปทั้งนั้น ขอให้บอกเหอะ 55

นี่แหละ!! สิ่งที่ผมรอคอย... วันหลังเจอกันที่สตูฯ นะครับพี่เติร์ก!!

พอเลี้ยวรถเข้าไป ผมเห็นหลังใครไวๆๆ ไม่รู้ ท่าทางไม่ค่อยน่าไว้ใจ แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่เลอะเปรอะไปด้วยสี มองผาดๆๆ คล้ายเด็กแว้นที่กำลังหาซื้อยาแก้ไอแบบเม็ดเพื่อเอาไปใช้ผสมสูตรในยาบ้า...

ผมนึกในใจ ไอ้หมอนี่มันเป็นใครวะเนี่ย ทำไมมาโผล่ตรงนี้ หรือว่าเป็นคนสวนของคุณคธากันแน่ๆๆๆๆๆ

ปาดหน่อยจ้า

แล้วชายคนนี้ก็เดินมาที่รถ ทำท่าเหมือนจะมาเร่ขายยาไอซ์ให้ผม

ผมบอกเจ้าเบียสว่า "เฮ้ยเบียส เร่งเครื่องทับให้แบน แล้วเราหนีกันเลยโว๊ยๆๆๆๆ เรามาผิดที่แน่ๆๆๆ"

เจ้าเบียสรีบบอกกับผมว่า "โธ่เฮีย นี่ล่ะคุณคธา ที่เราจะมาหา ไม่เชื่องั้นผมลงไปถ่ายรูปคู่ให้ดูก่อน"

ผมบอกว่า "แน่ใจว่าไม่ผิดตัวนะโว๊ยๆๆๆ งั้นลองดูซักตั้งละกัน"

หลังจากมั่นคงมั่นใจว่าไม่ผิดตัวแน่ๆๆ แล้ว ผมก็ถ่ายรูปคู่กับคุณคธาก่อน เรียกว่าแกร้องขอก่อนเลยล่ะ ผมบอกว่านี่คุณคธา ผมมาสัมภาษณ์คุณ ไม่ใช่คุณมาสัมภาษณ์โพ้มม 555

แล้วบุรุษรูปร่างสูง ล่ำสันกำลังดีคนนี้ คือ คธา เพิ่มทรัพย์ ไม่ผิดตัวแน่ๆๆแล้วจ้าๆๆ

วันนี้คุณคธา ตั้งใจจะแปลงกายปลอมตัวเป็นคนสวน เหมือนกับละครหลังข่าวที่เราแอบดูกันบ่อยๆ นั่นล่ะ 555

วันนี้ต้องขอออกตัวแจ้งให้ทราบว่า ผมไปเยี่ยมคุณคธา แบบเตรียมตัวไปเยี่ยม แต่ดันไม่ได้เตรียมบันทึกเรื่องราวจากปากคุณคธามาให้ฟังกัน คือเราคิดว่าใช้สมองขี้เลื่อยของเราจำเอาก็เพียงพอแล้ว

แต่ที่ไหนได้ เรื่องราวต่างๆ ที่เราได้ยินกันตั้งแต่หย่อนตูดนั่งลงบนโต๊ะ มันพรั่งพรูออกจากปากคุณคธา ราวกับท่อสูบน้ำคูโบต้า เล่นเอาทีมมั่นคงถึงกับอ้าปากหวอ ฟังด้วยความเพลิดเพลิน และทึ่งไปกับแนวคิดของคุณคธา มากๆๆ ครับ 555

สรุปว่าฟังมาอย่างเดียว จำอะไรไม่ได้เลย 555

เอาเป็นว่า เป็นการสัมภาษณ์ที่ไม่ใช่การสัมภาษณ์ คือคนถูกสัมภาษณ์ก็พูดแบบสดๆๆ นึกอะไรได้ก็เล่ากันสดๆๆ ตรงโต๊ะอาหารนั่นล่ะครับ

คนฟังอย่างผมก็ดันฟังสดๆ คือฟังอย่างเดียว เครื่องบันทึกเสียงก็ไม่มี คนคอยช่วยจดก็ไม่มี สรุปแล้วเป็นสกู๊ปสัมภาษณ์ที่ออกจะแหวกแนวชาวบ้าน แต่มันก็คือแนวของมั่นคงนั่นเอง 555

ประวัติส่วนตัวของคุณ คธา เพิ่มทรัพย์ ผมจะไม่นำเอามาลงครับ เพราะเราน่าจะหาอ่านจาก Google ไ้ด้ทันที และจริงๆ แฮ่ะๆๆ คือผมจำไม่ได้ล่ะครับ 555

คุณ คธา เพิ่มทรัพย์ นั้นอายุอานามตอนนี้ 36 ขวบ มีชื่อเล่นว่า "เติร์ก" หลงใหลในมนต์แห่งเสียงของดนตรีตะวันออกของอินเดีย และเป็นนักเรียนทุนของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ส่งไปเพื่อให้ร่ำเรียนวิชากลองทับบล้าถึงอินเดียอยู่ 5 ปีเต็ม !!

มีปรัชญาและแนวคิดออกมาจากปากคุณคธา มากมายหลายเรื่อง ตั้งแต่การเิริ่มสนใจในดนตรีอินเดียได้อย่างไร และที่มาที่ไปของการไปศึกษาร่ำเรียนดนตรีอินเดีย โดยเฉพาะกลองทับบล้านี่ล่ะ

กลองทับบล้า มาจากภาษาอังกฤษว่า Tabla และอ่านเป็นคำไทยน่าจะได้ 2 แบบ คือ ทับ-บล้า หรืออ่านว่า ทา-บล้า ซึ่งกลองทับบล้าเป็นเครื่องดนตรีเก่าแก่ชิ้นหนึ่งของดนตรี และมีเสียงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของอินเดีย เรียกว่ามีเอกลักษณ์ทัดเทียมกับเสียงซีตาร์เลยก็ว่าได้

ผมบอกกับคุณคธาว่า ให้ผมเรียกว่าอาจารย์เหอะ แต่คุณคธาแกไม่รับการยกย่องจากผม โดยแกบอกว่า........ถ้าผมรับว่าตัวเองเป็นอาจารย์ เมื่อนั้นคือหยุดการเีรียนรู้

ตามผมไปเรื่ือยๆ นะครับ สาระต่างๆ มีแน่ แต่ต้องแซะหาเอาเอง 555 คือผมพยายามทำให้อ่านแบบเบาๆ ไม่หนัก สอดแทรกสาระทีละหน่อย เพราะขืนยัดลงไปโครมเดียวมีหวังไม่มีใครอ่านกันพอดี 555

ลืมไป คุณคธา เป็นมังสวิรัติคนหนึ่ง และเริ่มเป็นมาแล้วประมาณ 15 ปี ไม่ทานเนื้อสัตว์ และไม่มีใครชี้แนะให้เลิกทานด้วย แกเลิกของแกเองนั่นล่ะ

ตอนนี้คุณ คธา จะพาพวกเราเดินไปร้านอาหารของเพื่อนที่อยู่ติดๆๆักับที่พักนิดเดียวล่ะครับ

เราแวะมาที่ร้าน nothing ของคุณน็อต เป็นร้านอาหารเล็กๆๆ แนวอาร์ท อยู่ตรงข้ามโรงเรียนก่อสร้างดุสิตพอดีครับ

ท่านใดชอบตีกับเด็กช่างกล สามารถมาหาเรื่องตีกันให้เลือดพอสูบฉีด แล้วก็แวะทานอาหารร้านคุณน็อตได้ทันทีล่ะครับ 55

ห้องทำงานคุณน็อตนี่แนวมากๆๆ แนวแบบนี้เราจะเรียกว่าแนวไหนดีหว่า 555

เฉพาะแค่เสื้อกับหมวกดาวแดงที่แขวนไว้ก็กินขาดล่ะครับ

คนที่มีจิตวิญญาณเป็นศิลปิน มักจะมาแนวๆนี้แทบทั้งสิ้นครับ คือมักจะคิดต่าง มีมุมมองที่เป็นปัจเจก ยากที่ใครจะลอกเลียนได้ คุณน็อตก็เช่นกัน 555

นี่ครับ ร้านอาหารของคุณ น็อต แกตั้งชื่อว่า Voo Doo หรือไงนี่ล่ะ เป็นร้านขายอาหารจานเดียว ขายเบอร์เกอร์รสเลิศ และไอศครีม HomeMade และที่สำคัญแกเป็นเพื่อนซี้กับคุณคธานั่นเอง

ร้านนี้จะอยู่ตรงข้ามกับวิทยาลัยก่อสร้างดุสิตพอดิบพอดีครับ ใครผ่านไปขอให้ลองแวะทานดูก่อน ต้องบอกว่าอร่อมมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วเราก็คุยแลกเปลี่ยนทัศนะเกี่ยวกับอาหารอีกเล็กน้อย และเรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งอีกเยอะพอควรว่างั้นล่ะ

ร้านนี้อยู่ใกล้กับกองบรรณธิการหนังสือ GM เป็นร้านที่พี่ธานี โหมดสง่าแกจะพาผมมาเลี้ยงเบเกอร์ จนป่านนี้ผมยังไม่ได้กินเลยนะครับพี่ธานี 55

นั่งโม้ไม่สนุกและขาดอรรถรส

ต้องยืน !!!!

ตอนนี้ผมถูกคุณ น็อตและคุณคธาสัมภาษณ์ก่อน เรียกว่าเราสลับกันว่างั้นล่ะ

ผมนั่งทานไอศรีมในร้านคุณน็อตด้วยความเอร็ดอร่อย ปากก็พล่ามโม้เรื่อยเปื่อย โดยไม่สนใจว่าคนที่ฟังเค้าจะเชื่อหรือเปล่า 555

ผมมีหน้าที่ให้ความสุขกับคนอ่าน ผมก็ต้องโม้และหาเรื่องราวต่างๆ มาให้อ่านกันล่ะครับ เรียกว่าจะเขียนไปเรื่อยๆ จนกว่าคนอ่านจะไม่อ่าน เรียกว่าเหลือ 1 คน ก็ยังเขียนให้อ่านกันแน่ๆๆครับ

ส่วนอ่านแล้วจะดีหรือไม่ดี ก็ช่างหัวคนอ่านแล้วจ้าๆๆๆ 555

มาต่อกันครับ หลังจากผมพักไปทานข้าวเที่ยงกันตาย ก็มาถึงการเล่าเรื่องต่อ........

ทุกท่านไม่ต้องสงสัยครับ ผมพิมพ์สดๆ เดี๋ยวนั้น เรียกว่าไม่เตรียมอะไรทั้งนั้นครับ นึกอะไรได้ก็พิมพ์เลย ผมว่ามันได้อารมณ์ live ค่อนข้างดีล่ะครับ 55

หลังจากทานไอศครีมบ้านเืพื่อนคุณคธา แกก็จับพวกเราถ่ายรูป เอ้า เบียส ถ่ายรูปเว้ยเฮ้ยๆๆๆ 55

ผมออกจากบ้านในชุดที่คิดว่าตัวเองเหมือนชาวภารตะ หรือแขกนั่นเอง

แต่ตอนจะออกจากบ้าน เมียผมบอกว่า หน้าตาอย่างผมใส่แล้วทำไมไปเหมือนชุดกินเจของคนภูเก็ตไปซะนั่น หนอย ปากดีนัก เดี๋ยวต้องตบล้างน้ำแร่แช่น้ำนมซะหน่อยแล้ววว

ส่วนลูกผมไม่ต้องพูดถึง หน้าเหยเกบอกไม่ถูก ว่าทำไมพ่อตูเป็นแบบนี้ 555

แล้วคุณคธา จริงๆ ชื่อเล่นแกคือ (เติร์ก) แต่ผมเรียกคธาดีกว่า จะได้แลดูเป็นทางการเหมือนการทำรายการสัมภาษณ์ว่างั้นล่ะ

แกพาผมขึ้นไปที่พักชั้นบน ที่เท่ที่สุดก็คือลิฟท์ล่ะครับ เป็นลิฟท์แบบประตูบานเปิด คล้่ายๆ ประตูตู้เย็น ที่เค้าเอาไปใช้ในห้องดับจิต จ๊ากๆๆ 555 คล้ายกับตู้แช่แข็งอาหารล่ะครับ

ได้ฟิลลิ่งของที่พักแบบ Retro ดีจริงๆๆ หาดูยากครับลิฟท์แบบนี้ มั่นคงจัดมาให้ดูกันแล้วจ้าๆๆๆ

และที่ย้อนยุคกว่านั้นคือ โถงบันไดครับ เป็นโถงบันไดที่ทาสีและลวดลายเป็นแนวดีไซน์ของยุค 70's กันเลยล่ะ ผมเห็นแล้วต้องบอกว่าเท่มาก จนอดไม่ได้ที่จะถ่ายมาให้ชมกันน่ะครับ

เท่ได้ใจจริงจริ๊งๆๆๆๆ

ผมผนังห้องของคุณคธา จะมีผ้าพิมพ์ผืนโตๆๆ เป็นงานฝีมือช่างอินเดีย ทำจากอินเดีย ใส่กรอบไม้สักอย่างงดงาม เป็นรูปพระพิฆเนศ ปาง 5 เศียร พระพิฆเนศเป็นเทพแห่งความสำเร็จ ซึ่งปกติแล้วคนที่หากินอยู่ในเชิงศิลปะ ล้วนแล้วแต่นับถือและบูชาองค์พระพิฆเนศกันทั้งสิ้น

และก็ต้องรวมถึงคุณคธาด้วยคนล่ะ

กด refresh ติดตาม แบบ นาที ต่อ นาที 555

มีหมอนอิง และหมอนกลมใบโต เป็นงานฝีมืออินเดียอีกเช่นกัน คุณคธา หนีบติดจักแร้ขึ้นเครื่องบินนำกลับมาด้วย ซึ่งที่พักที่เราไปถ่ายมาวันนี้ คุณคธาบอกว่าเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้ 6 วันเท่านั้น

เฟอร์นิเจอร์อะไรก็ยังไม่มีมากมายนัก แต่เฉพาะแค่ของแต่งห้องเท่ๆ เท่าที่เห็นผมก็ว่าเยี่ยมยอดแล้วจ้าๆๆๆ

อันนี้ผมไม่เรียกละกัน เพราะเรียกเดี่ยวผิดเปล่าๆๆ ครับ เอาเป็นว่าเป็นองค์เทพในปางหนึ่งของอินเดียก็แล้วกัน

จะเห็นธูปแขกวางอยู่ และหอยสังข์ ตอนที่พวกเราทีมมั่นคงเข้าไปถึงห้องปุ๊บ ผมร้องขอก่อนเลยว่า ช่วยจุดธูปแขก และกำยานให้ทีเหอะ

กำยานคือยางไม้ชนิดหนึ่งครับ ใช้นำมาจุดเพื่อให้กลิ่นหอม ว่ากันว่า กลิ่นกำยานคือกลิ่นอันศักดิ์สิทธิ์ โน้มนำจิตใจให้เกิดความสงบ และเข้าถึงความเป็นดินแดนชมภูทวีปได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ

ขลังจริงๆๆงานนี้ 555

อันนี้เป็นภาพจากหนังสือครับ เป็นภาพจิตรกรรมของอินเดีย ซึ่งเป็นภาพยักษ์ ซึ่งยักษ์นั้น ไม่ว่าจะเป็นยักษ์ไทย หรือยักษ์แขก หรือยักษ์จีน หน้าตาคล้ายๆ กันหมด คือต้องมีเขี้ยว และตัวต้องโตผิดมนุษย์ถึงจะเรียกว่ายักษ์ ซึ่งคนที่จินตนาการว่ายักษ์หน้าตาควรเป็นแบบไหนนี่ซิเก่งจริงๆๆ

ต่างจากคำว่า "ยัก" ในวงไฮโล อันนี้คนมักรังเกียจ เพราะ ยักในภาษาไฮโล คือการจับเสือมือเปล่า เอาเงินคนอื่นเปลี่ยนไปแทงในช่องอื่นๆ ที่ตนเองชื่นชอบ โดยไม่ลงทุนนั่นเอง

ยักก็มีอีกความหมายนึงดังนี้แล..........5555

และสิ่งที่ผมทึ่งและตะลึงก็คือ นอกจากคุณคธาจะเป็นนักดนตรีกลองทาบล้า หรือทับบล้าแล้ว แกยังเป็นคนที่ฟังเพลงผ่านทางหูฟังอีกคนหนึ่ง เรียกว่าเข้าขั้นหลงใหลเลยด้วยซ้ำำไป

ตอนที่ผมขึ้นไป แกเปิดเพลงแนว world music เป็นแจ๊สแขก ซึ่งมีเสียงซีตาร์และกลองทับกล้าคลอไปตลอด ผสมกับดนตรีสากล ฟังแล้วได้อารมณ์โคตรๆ จริงๆๆ

สำหรับหูฟังนั้น คุณคธาบอกว่าติดใจ Grado แบบบอกไม่ถูก จะให้ใช้ยี่ห้ออื่นก็ไม่เอา ประมาณถ้าจะโม้ก็ต้องราวๆ ว่า เสียง Grado มันมีมนต์ขลัง แม้แต่มือพระกาฬอย่าง คธา เพิ่มทรัพย์ ยังต้องเลือกใช้

(ข้างบนคือคำโฆษณา ท่านต้องแยกแยะด้วยจ้า 55)

ก่อนอื่น ก่อนจะไปต่ออีก ผมใคร่ขอแนะนำสุดยอดปรมาจารย์ที่อินเดียยกย่องว่านี่คือขั้นเอกอุของการตีกลองทับบล้า ถ้าโลกมีมือกลองไทม์มิ่งฉมังอย่าง Ringo Star แห่ง The Beatles หรือมือกลองจอมขมังเวทย์อย่าง John Bonham ผู้ล่วงลับจากวง Led zeppelin นี่น่าจะคือมือที่ทัดเทียมในดนตรีตะวันออก

รูปจากปกซีดีแผ่นขวามือคือ Ustad Alla Rakha (ผมอ่านไม่แน่ใจว่าถูกเปล่า น่าจะ อุสต๊าด อัลลา รักการ์) นี่คือปรมาจารย์ของกลองทับบล้า หรือ ทาบล้า

ส่วนทางซ้ายมือ อาจารย์ปัจจุบันของคุณคธาเลยล่ะครับ เรียกว่าสอนตีกับมือเลยก็ว่าได้ ท่านคือ Ustad Zakir Hussain หรือ อุสต๊าด ซาเคียว ฮุสเซน นั่นเอง

เพื่อให้ทุกท่านได้เข้าถึงดนตรีของชมภูทวีป หรือดนตรีอินเดีย โดยเฉพาะฟังการตีกลองทับบล้า ลองคลิกโหลดเพลงนี้ก่อนครับ เป็นของเดียวมือวางอันดับหนึ่งของโลกผู้ล่วงลับนามว่า Ustad Alla Rakha


โหลดฟังที่นี่ครับ ไฟล์ AIFF ใหญ่มากๆ ครับ ผมเห็นว่าน่าสนใจที่ทุกๆๆท่านน่าจะลองศึกษาดูครับ

http://www.mediafire.com/?ytj7yqoy2gj55d9

มาถึงอุปกรณ์อีกตัว ไอ้เจ้ากล่องสี่เหลี่ยม หน้าตาดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือว่าจะมีพิษสงอะไร มันคือกล่องสร้างบรรยากาศของเพลงอินเดีย เฮ้ยๆๆๆๆ มีของพรรค์นี้อยู่ในโลกอีกเหรอ

เจ้านี่ถ้าจะว่าไปมันก็คงคล้ายๆ ริทึ่มบ๊อกซ์ แต่มันจะส่งเสียงหวี่ๆๆ ดังหวีดยาวต่อเนื่องออกมาเป็นเสียงแบ๊คกราวด์ล่ะครับ เรียกว่าถ้าจะเล่นดนตรีอินเดีย เจ้านี่ช่วยได้มากว่างั้นล่ะ

มันชื่อว่า ทานปุระ คนละอันกับพวกเทมปุระชุบแป้งทอดเน้อๆๆๆ 55

แล้วก็มาถึงกลองใบใหญ่ที่ผมดันจำไม่ได้ซะนั่น

จริงๆๆ การตีกลอง 2 ใบเค้าเรียกว่า การตีกลองทับบล้า ซึ่งกลองทับบล้าในอดีตกาล มันเป็นกลองใบเดียวล่ะครับ แต่หลังจากวิวัฒนาการมาเป็นพันปี กลองถูกแยกออกเป็น 2 ใบ ให้มีเสียงทุ้มกับเสียงโทนแหลมสูง ดังเป๊งๆๆ

กลอง Tabla (ทับบล้า) ประกอบด้วยกลอง 2 ตัว ตัวเสียงออกแหลมๆ สูงๆหน่อยเรียกว่า ดายัน ตัวใหญ่ เสียงต่ำกว่าเรียกว่า บายัน แต่ผมจำได้ไม่ชัดเจนนัก เดี๋ยวค้นแล้วมาบอกใหม่ๆๆๆ 555

ตอนนี้คุณคธา อยู่ชุดโทรมๆๆ ก่อน ช่วงนี้เป็นช่วงก่อนกินข้าว ผมบอกว่ากินข้าวให้เสร็จก่อน แล้วเราแต่งเครื่องแบบเต็มยศมานั่งสัมภาษณ์กันล่ะครับ

ตอนนี้คุณคธา ขยับให้เรารู้ที่มาที่ไปนิดหน่อยของกลองทับบล้า เจ้ากลองทับบล้านี่ไม่ใช่อยากจะซื้อก็วิ่งไปซื้อตามโลตัส หรือบิ๊กซีได้ครับ คือถ้าจะหากลองคู่ใจจริงๆๆ ต้องไปที่สำนักที่เค้าทำกลองจริงๆ และเค้าจะตั้งเสียงกลองให้เข้ากับน้ำหนักมือของผู้เล่นนั้นๆ เรียกว่าจูนเสียงให้เข้ากัน

ส่วนที่ขายกันดาษดื่น อันนั้นถือว่าเป็นกลองแบบทั่วไป หาใช่กระบี่คู่ชีพไม่ 555

มาดูชิ้นดนตรีที่นิยมของชาวอินเดียกันต่อ เจ้าตัวนี้หน้าตาคล้่ายๆ แอคโคเดียน ผสมกับออร์แกน จริงๆ มันก็คือออร์แกนมือนั่นล่ะครับ จะมีหีบเพลงที่ยืดเข้ายืดออกอยู่ด้านหลัง เรียกว่ามือนึงกดคีย์ไป อีกมือนึงคอยชักเข้าชักออกไป

เสียงที่ได้คล้ายๆๆ กับแอคโคเดียนเลยครับ

ที่เห็นเป็นปุ่มเล็กๆๆ เรียงเป็นตับอยู่แถวล่าง อันนี้น่าจะเป็นช่องปรับแต่งลม ประมาณว่า ดึงเข้าออกมากน้อย ให้ลมได้มากน้อยแค่ไหนประมาณนั้นครับ

ผมเองว่าจะหามานอนดึงให้หนวกหูเมียเล่นๆ ซะหน่อย เข้าท่า เข้าท่า 555

ตอนนี้เจ้าเบียสกับเจ้านัท กำลังเข้าคอร์สอบรมดนตรีอินเดียอยู่ คือเค้าจะมีวิธีนับห้องจังหวะของดนตรีเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ ผมฟังแล้วไม่เข้าใจนัก

ตอนนี้จำได้ว่า เวลานับวนไปเรื่อยๆ เวลาลงห้องดนตรีก็ให้ชูมือหรือตบมือนี่ล่ะ เรียกว่าเล่นยากเอาเรื่อเหมือนกัน ไม่ใช่ของกล้วยๆ ที่ใครอยากจะเล่นก็เล่นได้ล่ะครับ

ภาพจาก iPad อันนี้เป็นภาพของ pandit suresh talwalkar (บัณฑิต สุเรช ทาลวาลการ) เป็นศิลปินแห่งชาติของอินเดีย และเป็นผู้คิดค้นสูตรการเล่นดนตรีทับบล้าแนวใหม่ที่ผสมผสานกับดนตรีประเภทอื่นได้ลงตัว

เป็นอาจารย์คนแรกของคุณคธา ซึ่งคุณคธาแกเล่าว่า ท่านบัณฑิตคนนี้เปรียบไปก็เหมือนขุนอินทร์ ในละครเรื่องโหมโรงล่ะครับ ประมาณว่าเป็นปรมาจารย์พรรคมาร หรืออยู่ในค่ายมนตร์ดำ คือแนวเพลงและการตีกลองทับบล้านั้นดุดัน คาดคั้น แรง จัดหนัก.......

จนคุณคธาเีรียนไปเรียนมา บอกไม่ไหว ต้องย้ายโรงเรียน 555

แต่นแต๊น แล้วก็มาถึงอาจารย์ปัจจุับันของคุณคธา ดูจากโหงวเฮ้งแล้ว ต้องบอกว่าเป็นมือทับบล้าสายเทพ ไม่ใช่สายมารว่างั้น คือหล่อเหลา พุงพลุ้ยกำลังดี

ท่านซาเคียว ฮุสเซน ปัจจุบันคือคนที่ถ่ายทอดวิชาทับบล้าให้กับคุณคธา ซึ่งถ้าหากในอินเดีย มือระดับนี้จะถูกขานนามว่า "กูรูจิ" ก็คือ Guru ที่เราทราบกัน แต่ต่อท้ายด้วยคำว่า Ji เป็นกูรูจิ คือผู้รอบรู้ พระอาจารย์ประมาณนั้น

ใครถูกยกย่องว่าเป็น กูรูจิ จะต้องเป็นมือที่ถึงแล้วจริงๆครับ

แล้วผมก็มาจัดโลเกชั่น เพื่อจะทำการสัมภาษณ์กันครับ จริงๆ แล้วผมพลาดไปอย่างนึงคือ ผมเองโดยธรรมชาติ จะไม่เคยเตรียมตัวอะไรทั้งนั้น การไม่เตรียมตัวทำให้เราได้อารมณ์และฟิลลิ่งของความสด ใหม่ ความคิดที่ผุดขึ้นใหม่ๆ ไม่เกร็ง

แต่พอต้องลองมาทำการสัมภาษณ์อะไรแบบที่โทรทัศน์เค้าทำกัน ผมว่ามันทำให้เราเกร็ง เกร็งว่างานจะออกมาไร้สาระ ซึ่งขัดกับตัวตนของเรานั่นเอง

ซึ่งก็เหมือนคุณคธานั่้นล่ะ เราเหมือนกันคือ นึกอะไรได้ก็พูด และคิดสดๆ ตรงนั้น ให้กลับมาคิดใหม่ พูดใหม่ อ้าวตายห่า พูดไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว 555

ทีมงานเช็คความพร้อม ฉากพร้อม กล้องพร้อม เอฟเฟกต์พร้อม ดาราพร้อม เอ้า ลุยเลย เย้ๆๆๆๆๆ

เจ้าเบียสเือื้อมไปหมุนหลอดไฟให้ติด และเช็คพัดลมให้ติดหน่อย เพื่อจะได้ไม่ร้อนนั่นเอง 55

แล้วคุณคธา ก็หยิบซีตาร์มาให้ดูกัน และนำมาดีดสาธิตให้ทีมงานได้เห็น ให้ได้ยิน แม่เจ้าโว๊ย เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ก็คราวนี้ล่ะวะ ที่จะได้สัมผัสตัวเป็นๆ ของซีตาร์ซะที

ศิลปินกระฉ่อนโลกที่เล่นเครื่องดนตรีชิ้นนี้ก็คือ ราวี แชงการ์ นั่นเอง หลายคนอาจจะไม่รู้จัก แต่ถ้าบอกว่า ราวี แชงการ์ คือพ่อของ Norah Jones คราวนี้พอรู้จักแล้วใช่ไม๊

ซีตาร์นั้นดีดยาก มีสายซ่อนอยู่ด้านใต้ และมันมีคู่เสียงที่คอยสอดคล้องกับสายด้านบน ผมลองฟังเสียงดู แล้วไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมครั้งหนึ่งวง The Beatles ถึงได้ดั้นด้นมาฝึกฝนดนตรีอินเดีย รวมถึงมาแสวงหาแนวคิดที่หลุดพ้นจากโยคีอินเดีย

น่าทึ่ง น่าทึ่ง 555

เอาเว้ยเฮ้ย เล่นไม่เป็น ขอแอ๊คชั่นเอาไปฝากลูกหลานที่บ้านดูซักหน่อยก็แล้วกัน การจับซีตาร์นั้น ต้องวางซีตาร์ใ้ห้อยู่บนตัก ไพล่ให้ตัวซีตาร์วางไหลอยู่บนฝ่าเท้าซ้าย ส่วนเท้าขวานั้นต้องนั่งพับเพียบให้ขาขวาวางสวนไปอีกทาง.........

อันนี้ไม่ใช่การ jam นะครับ เพราะผมถืออย่างเดียว ดีดไม่เป็นกับเค้าหรอก รู้แต่ว่า ถ้าเอาอูคูเลเล่ มาเทียบกับ ซีตาร์ มันช่างให้อารมณ์ต่างกันจริงๆๆ

ซีตาร์มันมีมนต์แห่งเพลง มันมีจิตวิญญาณของดินแดนชมภูทวีปแฝงไว้อย่างเต็มเปี่ยม

เรียกว่าเล่นยากกว่าอูคูเลเล่เยอะ เฉพาะจะกดตัวโน๋ตบนคอซีตาร์ก็แทบตายแล้วล่ะครับ ลวดนั้นคม และคมพอที่จะบาดนิ้วได้ตลอดเวลาจ้าๆๆๆ 55

แล้วก็มาถึงช่วงสัมภาษณ์แบบจริงๆจังๆๆ 555

คืออธิบายก่อนครับ จริงๆ ผมตั้งใจว่าจะลองทำจริงๆซักที แต่ไ่ม่รู้ว่าจะออกมาได้จริงๆ หรือเปล่า เพราะทุกอย่างที่สำคัญ อย่างเช่นคำถามที่จะถาม สคริปต์ อุปกรณ์การบันทึกเสียง แบตเตอรี่ ฯลฯ

เรียกว่าอุปกรณ์ที่สำคัญดันไม่เตรียม แต่เราดันไปเตรียม หนวด !!!

ใช่แล้ว หนวด !!!!! ผมดันไปเตรียมหนวดมาใส่ เืพื่อแปลงกายเป็นแขกแบบสมบูรณ์ในช่วงสัมภาษณ์


ดูหน้าเจ้าเบียสครับ หนวดทำจากแผ่นโฟมสีดำบางๆ มีกาวฉาบด้านหลัง ติดเข้าไปก็เป็นอาบังในบัดดล 555

เห็นสกู๊ปนี้แล้วเดฟ นึกถึง Album นี้ ทันที...
Fusion India สุดโยส

แล้วเจ้าเบียสก็แอ๊คชั่นเป็น กูรูจิ ซะเอง 555

เอาวะ ใครอยากจะมาเรียกว่าอาจารย์ก็เชิญมา เจ้าเบียสบอกว่าคนอินเดียอาจจะปฏิเสธ แต่สำหรับเรา ไม่มีการปฏิเสธแน่นอน 555

ดูมาดเจ้าเบียสตีกลองซะก่อน ดูคล้ายๆ เหมือนกำลังจะตำไทยใส่ปูพร้อมกันทีเดียว 2 ครกยังไงยังงั้น 555

แล้ววงดนตรีคนตาบอดก็เริ่มบรรเลง เอ๊ย จ๊ากๆๆๆ วงทุ่งหมาเมินต่างหาก

ผมมองตัวเองแล้วขำ ทำไมมันดันไปคล้าย (จริงๆ ไม่ใช่คล้าย แต่เหมือนเลยต่างหาก) ผมดันไปคล้ายกับไอ้จ่อย ในการ์ตูนผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมินไปได้เนี่ย 555

เป็นภาพที่ระลึกที่น่าภูมิใจอีกภาพของพวกเราล่ะครับ 555

จริงๆ ผมไม่รู้ว่ืา ใครสัมภาษณ์ใครกันแน่ๆๆๆๆ

อ้าวเฮ้ย คุณคธา ผมมาสัมภาษณ์คุณนะคร้าบบบ ไปๆๆ มาๆๆ กลายเป็นผมนั่งแอ๊คชันให้คุณถ่ายภาพไปได้ไงล่ะ 555

เจ้าเบียสจับซีตาร์มาถ่ายรูปเท่ๆๆมั่ง ขนาดเจ้าเบียสนี่เป็นมือกีตาร์หากินตามบาร์เบียร์ พัทยา-บางละมุง มาก่อน ยังไปไม่เป็นกับซีตาร์เลยล่ะครับ

งานนี้ติดหนวดไปแล้ว บอกตามตรงได้ฟิลลิ่งจริงๆๆ 555

55555555

5555555555 มีหนวดแล้วหล่อมากเลยคร้าบบบบบ 55555

หลังจากเราถ่ายรูปเล่นๆๆ ผมก็บอกให้คุณ คธา ไปเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวซะใหม่ เพราะเมื่อตะกี๊มันมาดคล้ายคนสวนไปหน่อย โดยร้องขอให้แกแต่งเครื่องแบบของชาวอินเดียมาร่วมในการสัมภาษณ์ซะด้วยเลย

คุณคธาก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด นอกจากอัธยาศัยดีแล้ว ยังว่านอนสอนง่ายอีกด้วย ผมพูดอะไร เชื่อไปโม๊ด 5555

หากใครเคยได้ยินคำว่า เด็กแบกกลอง หรือ เด็กยกกลอง แล้วนึกภาพไม่ออก

ขอให้ดูภาพนี้ได้เลยครับ 555 เจ้านัท อุทิศตัวเองเป็นเด็กแบกกลอง คือแบกไปแบกมา ยกไปยกมาอยู่ในห้องนั่นล่ะ เรียกว่าถ้าเราไม่มีมือแบก มีหวังทุลักทุเลไปกว่านี้แน่ๆๆๆ

ตอนนี้กำลังเซ็ทฉากกันครับ (จริงๆ มันก็ไม่มีอะไรให้เซ็ทหรอก) เพียงแต่เราเรียกให้มันดูโก้ขึ้นอีกหน่อยเท่านั้น 555

ช่วงนี้เบรคกินกาแฟหน่อยล่ะครับ ผมต้องแอบเอาหนวดออกแล้วแปะไว้กับตัวเสื้อ เพราะมิฉะนั้น หนวดของผมอาจจะจุ่มลงไปในถ้วยกาแฟได้ครับ

กาแฟอันนี้กินฟรี เพราะชงในบ้านของคุณคธา และึถึงเก็บสตางค์ ผมก็ไม่จ่ายอยู่ดีล่ะครับ 555


มองๆๆ ไป ภาพนี้ทำท่าจะคล้ายๆ ท่านมหาตมะคานธี กำลังนั่งทอฝ้ายอยู่ยังงั้น.....(แฮ่ะๆ คล้ายตรงไม่มีเส้นผมเหมือนกันนั่นเอง)

ภาพที่แสดงถึงสมาธิ และความนิ่งสงบ การเล่นดนตรีของชาวอินเดียนั้น นัยยะเหมือนกับว่าเพื่อเป็นการบวงสรวง การตีกลองทับบล้า นั้นก็เปรียบเหมือนร้อยมาลัยมอบถวายเพื่อบูชาองค์เทพเช่นกัน

การเล่นดนตรีของชาวอินเดีย เหมือนกับจะแฝงปรัชญาลงในดนตรี เล่นดนตรีเพื่อลดกิเลสในใจ เล่นเพื่อให้รู้การให้กับมวลมนุษย์โลก มนุษย์นั้นตั้งแต่อดีตกาล ล้วนแล้วแต่มีกุศโลบาย ชาวอินเดียก็เช่นกัน แฝงกุศโลบายและความหมายที่ดีงามอยู่ในเสียงดนตรี.........

แล้วคุณคธา หรือคุณเติร์ก ก็มาในเครื่องแบบชาวอินเดีย ประัดับด้วยผ้าลูกไม้บนหน้าอก ถอดแว่นดำที่สวมออก หน้าตาหล่อเหลาดูแล้วแทบไม่เชื่อว่าชายในวัย 36 ปี

คุณคธานั้นเป็นไทยแท้ แต่การที่ได้ไปคลุกคลีอยู่กับชาวอินเดียนานๆๆ ทำให้ผมรู้สึกว่า หน้าตาแกคล้ายราเยส คานนา หรือซาซิ กาปูร์ พระเอกหนังอินเดียขื่อดังในอดีตล่ะ 55

คุณคธา บอกกับผมว่า เฮียครับ ผมยังบาดเจ็บเรื้อรังอยู่ ไหล่ขวาผมยังร้าวจนถึงกระดูก เป็นการบาดเจ็บจากการซ้อมหนักครับ

ผมบอกว่า เอาเท่าที่ตีไหวก็พอครับ เพราะจะให้ตีกระหน่ำแบบ Heavy Metal ผมเกรงว่า เราอาจจะต้องหามคุณคธาไปส่งโรงพยาบาล ซึ่งอาจจะทำให้เราโดนคุณพ่อคุณคธาเตะเอาได้ล่ะครับ 555

ผมบอกว่าแค่ขยับให้ได้กลิ่นไอของกลองทาบล้าก็พอแล้วครับ 555

คลิปสัมภาษณ์ครับ เอามาประกอบกับคำให้ปากคำที่ผมบันทึกประจำวันไม่หมดล่ะครับ 555

อาจจะกระท่อนกระแท่นไปหน่อย เนื่องจากเราไม่ใช่มือโปรทางด้านนี้ แต่ถือว่าเป็นคลิปดิบๆ ที่ทำให้เข้าใจถึงแนวคิด และสิ่งที่คุณคธา อยากจะถ่ายทอดให้ฟังกันล่ะครับ 555

คุณคธานั้น จะกลับไปขนสัมภาระที่ยังค้างๆ อยู่ที่อินเดีย และจะกลับมาเพื่อถ่ายทอดแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมทางดนตรีของอินเดียกับทุกๆๆคนที่สนใจในประเทศไทย

และจะเดินสายให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องดนตรีอินเดียที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ทั่วประเทศล่ะครับ แล้วพวกเรามั่นคงก็รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้หิ้วปีก คนที่มีจิตวิญญาณทางดนตรีเต็มเปี่ยมอย่างคุณเติร์ก คธา นี่ล่ะจ้าๆๆๆ

หิ้วซะหน่อยๆๆๆๆ 555

และในฐานะโทษฐานที่คุณคธา เป็นแฟน Grado ซึ่งอาวุธคู่กายคือ RS-1i ซึ่งผมแอบสืบทราบมาว่า คุณคธาแกไม่ชอบยี่ห้อใดเลยนอกจาก Grado ซึ่งมันก็คงพอๆๆ กับที่แกไม่สนใจอะไรนอกจากกลองทับบล้านี่ล่ะ

ทีมมั่นคงโดยผมและเจ้าเบียส เลยอดไม่ได้ที่จะต้องมอบม้าลาย Sieveking ให้ 1 ตัวล่ะครับ เล่นเอาคุณคธาปลื้มใจมากๆๆ ว่างั้นล่ะๆๆๆ

เราจะมาเยี่ยมเยียนคุณคธา หรือคุณเติร์กอีก เมื่อโอกาสอำนวย วันนี้เป็นวันหนึ่งที่สนุก ได้สาระครบถ้วนจากคุณคธา เราแลกเปลียนทรรศนะต่างๆ ร่วมกัน

ทีมงานเลยขอถ่ายภาพหมู่เป็นที่ระลึกครับ 555

คราวหน้าเราอาจจะมีเรื่องที่เป็น Exclusive แบบนี้ให้ได้อ่านกันอีกล่ะครับ

จัดทิ้งท้ายอีกนิดด้วยฝีมือการถ่ายภาพเลนส์ไวด์จากฝีมือคุณคธาล่ะเน้อๆๆๆๆ

ภาพสีสันมันส์จริงๆๆๆ ครับ

รูปสุดท้ายที่ให้อารมณ์ภาพไม่หยอก

แล้วก็มาถึงภาพสุดท้ายที่ดูสมบูรณ์ที่สุด เป็นภาพของชายที่หลงใหลในดนตรีอินเดีย และอุทิศตนเป็นทูตแห่งเสียงเพลง เพื่อเชื่อมโยงศิลปะดนตรีอินเดีย มาสู่ประเทศไทย หาใช่ใครอื่นล่ะ


คธา เพิ่มทรัพย์ นั่นเอง.........


ขอได้รับความขอบคุณ

มั่นคง Exclusive


ปล.ท่านสามารถอ่านประวัติย่อๆ ของคุณคธา เพิ่มทรัพย์ เพิ่มเติมจากลิงค์เว็บพลังจิตครับ
http://bit.ly/qwr65p

จบแล้วปรบมืออ ตามอ่านทั้งวันเลยรับเฮีย

55 โอ้ว ยาว จริง จริง ครับ เฮีย 55 สุดยอด จริง จริง ครับ สำหรับ สกู๊ป นี้ ผมรู้สึกว่า ดนตรีนั้น มันมีอะไรหลาย หลาย อย่าง ให้คิด ให้ ปฏิบัติ ได้ หลายแง่มุมนัก

หลังจากที่ผมได้พูดคุยกับ คุณ คธา นั้น ผมรู้สึกว่า โลกทรรศน์ทางดนตรีของเค้า ช่างน่าอิจฉายิ่งนัก ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ดนตรี มันกลับเป็นสิ่ง ที่ช่วยขัดเกลา จิตใจ ให้ สะอาดขึ้น

ความหมายของแต่ละตัวโน๊ต ไม่ได้อยู่ แค่ว่า คุณจะทำให้เพลงมันเพราะ ได้แค่ไหน ไม่ใช่เล่นแค่เพื่อผ่อนคลาย มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น จริง จริง ครับ สุดยอด จริง จริง จ้า ...............อิ อิ อิ

555 หลังแทบหัก ผมทำรูป ทำคลิปตั้งแต่บ่ายๆ เมื่อวาน จนโพสเสร็จเดี่ยวนี้เองล่ะ 555

เพื่อความสุขของท่านผู้อ่าน ผมยินดีทำทุกอย่างครับ

และเพื่อความทุกข์ทรมานของผู้่อ่าน ผมยิ่งยินดียิ่งขึ้นไปอีกคร้าบบบ 5555



ค่อยๆ อ่านไปทีละหน่อยๆ ครับ ยาวพอๆๆ กับหนังอินเดียเลยสกู๊ปนี้ งวดหน้าจะทำให้ดีกว่านี้ครับ คือไม่เตรียมอะไรทั้งนั้นล่ะ ไปดุ่ยๆ สดๆ เลยครับ 555

เฮียเพิ่มเงินเดือนให้เด็กยกกลองด้วยนะ

แจ่ม...สมคุณค่าการรอคอย

เฮ้ย Burst อย่าลืมเอาตรงนี้ไปฟัง http://www.mediafire.com/?ytj7yqoy2gj55d9

เป็นการตีกลองจากปรมาจารย์ทับบล้าผู้ล่วงลับ บันทึกดีมากๆๆ จ้า เราเอามาให้ฟังกันแ่ค่ส่วนหนึ่ง ซึ่งยาวราวๆๆ 12 นาทีเลยครับ

มีรูปเคารพ นาฎราชด้วย สวยมากครับ

ผมอ่านในหนังสือบางฉบับ เขาแปลชื่อ Ravi Shankar
ให้เสร็จสรรพ พร้อมนามสกุล เป็น ระวี สังกร
อ่านแล้วก็นึกอยู่ว่า ถ้าไม่รู้จักชื่ออินเดีย คงคิดว่าเป็นคนไทยแน่ ๆ

มีดนตรีอินเดีย ไม่มี Tabla ก็ฟังยังไงไม่ได้อรรถรสครับ
หรือถ้าใครอยากฟัง Tabla แบบ crossover ก็มีอัลบั้ม
Silk road ที่ yoyo ma ร่วมกับนักดนตรีหลายเชื้อชาติ
ชุดนั้นก็เพราะน่าฟังครับ มีด้วยกันเป็น Series

ส่วนเีฮีย เท่มากครับ ผมว่าลูกชายเฮีย
ไม่นานเชื้อคงออกอาการแน่..
ส่วนคุณเบียสผมว่าดูหล่อขึ้น เพรียวขึ้นนะ
หรือกล้องมันเสีย..55

555 สงสัยกล้องจะเสียละครับ พี่สมัครเล่น 55 พอดี ช่วงนี้ ผมพอมีเวลาไปออกกำลังกายน่ะ ครับ น้ำหนักไม่ได้ลดลงแต่ดู เพียวขึ้นเท่านั้นเอง ครับ พี่ 55 .............อิ อิ อิ

ดึ่งดึ๋ง ดึ่งดึ๋ง

เรื่องนี้อ่านเพลินมากครับเฮีย ตามอ่านตั้งกะเปิดกระทู้

ขอบคุณครับ

ชอบสกู๊ปนี้มากๆๆๆๆเลยครับเฮียย์ ได้ทั้งความรู้ที่ผมไม่เคยได้รู้มาก่อนเลย ได้ทั้งความฮาอีก

สารภาพว่าไม่รู้จักกลองทับบล้าเลยครับ เพิ่งเคยได้ยินและได้รู้จักก็วันนี้แหล่ะครับ

นั่งไล่อ่านไปเรื่อยๆ เจอคห.53เข้า น้ำแทบพุ่งออกปากก็ไอ้ตรงเห็นหนวดของแต่ละคนนี่แหล่ะ คิดได้ยังไง จัดเต็มจริงๆ พี่นัทก็เป็นไปกับเค้าด้วย..555

ไก่ย์เอ๋ย พี่โดนบังคับ กลับมาแทบหมดแรง

ส่วนตัวผมได้คุยกับพี่เติร์ก มาก่อนสักระยะแล้วครับ บอกได้เลยว่านี่ล่ะตัวจริงเลยล่ะ เจอครั้งแรกแกให้แนะนำหูฟังที่ฟังแนวอินเดีย เล่นเอาผมอึ้งไปเหมือนกันล่ะ

พอได้คุยกับแกหลายๆครั้ง ดูจากแนวคิดต่างๆแล้ว เรียกว่าแกมีหลักปรัชญาในการดำเนินชีวิตที่น่าทึ่งจริงๆๆ ...แบ๊ะๆๆๆ

ยิ่งอ่านยื่งน่าติดตามครับ จบเเล้วรู้สึกอิจฉาเฮียมากครับประสบการดีมากเลย ขอบคุนที่นำมาเเบ่งปันครับ :)

สักวันต้องได้ไปเยือนแน่ครับ ขอฝากตัวเป็นศิษย์ซีตาร์ด้วย

มีคลิปอันนึงที่น่าสนใจมาก สำหรับคนที่อยากฟังทับบล้าครับ เป็นตลิปที่ Ravi Shankar เล่นกับปรมาจารย์ Alla Rakha เป็นการโชว์ Tabla กันแบบจะๆๆ เรียกว่าโซโล่เดี่ยวกันเลยล่ะครับ

แทบจะบอกได้ว่า การตีทับบล้า สามารถตีล้อกับเสียงพูดได้เลยด้วยซ้ำไป เหมือนกับกีตาร์พูดได้ ที่ Jeff Beck ฉายากีตาร์พูดได้ทำไว้คล้ายๆ กัน

ท่าน อุสต๊าด อัลลา รักการ์ คือพ่อของ ซีเคียว ฮุสเซน อาจารย์คุณคธาอีกทีนึง คุณคธายังบ่นเสียดายว่าไม่ได้ร่ำเรียนโดยตรงกับปรมาจารย์ท่านนี้ล่ะครับ

^
^
^
สุดยอดไปเลยครับเฮียย์ นั่งดูแบบอ้าปากหวอเลยผม

ขอบคุณครับ

ทำให้ผมต้องไปค้นหาอัลบั้ม Playing for Change / Song around the world ที่มีเพลง Chanda mama มาฟังเลยครับ

ขออนุญาตแปะนะครับ เพลง One love

ถูกใจ กิ๊ฟกิ๊ฟ
ได้คำตอบแล้วว่า ดนตรีแนวนี้ ต้องกราโด้เท่านั้น นักดนตรียืนยันจากหูฟัง 3ตัว

แหมนี่ถ้าได้เพลงนี้ประกอบ สกู๊ป น๊ะ ผมว่าแหล่มเลย .. 55555

ขอบคุณครับลุงปุ๊ย ที่ช่วยเอาคลิปมาแนะนำกัน 555

ตอนนี้ผมเอาคลิปอาจารย์ของคุณคธามาให้ชมกัน เป็นคลิปการโซโล่กลองทับบล้า ร่วมกับซือแป๋ราวี แชงการ์ล่ะครับ ท่านซีเคีย ฮุสเซน ปัจจุบันก็น่าจะเป็นมือวางอันดับต้นๆ ของอินเดียเลยล่ะครับ

=^^= นู๋ชอบที่เฮียอุส่าไปหาซื้อชุดมาใส่เพื่องานนี้โดยเฉพาะเยยเจ้าค่ะ~

นู๋ก็เข้าใจเฮียนะเจ้าคะ~ นู๋ก็มีโอกาสใส่ชุดแปลกๆประหลาดๆบ่อยๆ~

โดนคนมองกันเต๊มไปหมดจนนู๋อ๊ายอายเจ้าค่ะ~ แต่ก็เปนสีสันดีเจ้าค่ะ~

แง้ววว~♥

โอววว ขอบคุณมากครับชิจังที่แวะมาดูรูปติงต๊องต่างๆของเฮีย 555

เคยเห็นชิจังใส่เป็นชุดการ์ตูนอยู่เหมือนกัน แต่อันนั้นมันน่าดู แต่ชุดที่เฮียใส่มันตลกอ่ะ 555

ผมว่า คุณคธา น่าจะแนวเดียวกับอาจารย์ท่านซีเคีย ฮุสเซน แน่

ระวี ก็มีลูกสาวอีกคนครับเฮีย หน้าตาสวยแบบอินเดียเลย
คนนี้คนละแม่แน่ ๆ

มีวิดีโอ ของลูกสาวคนที่ว่า เล่นซีตาร์ ร่วมกับไวโอลิน ที่สีโดย
โจชัว เบล นักไวโอลินชั้นเยี่ยมของโลกอีกคน
ฟังแล้วก็เหวอ ๆ ดีครับ ใครสนใจก็บอกมาแล้วกัน
เข้าใจว่า เจริญรอยตามพ่อ
ที่เคยประชันซีตาร์กับไวโอลินฝีมือ ลอร์ด เยฮูดิ เมนูฮิน ผู้ยิ่งใหญ่

ผมลืมไปเสียสนิทเลยว่า คนที่ชำนาญการเกี่ยวกับอินเดียก็คือพี่สมัครเล่นนี่ล่ะ 555

พี่ครับ ถ้ามีอะไรเกี่ยวกับอินเดีย เล่าให้ฟังกันมั่งเน้อ ตอนนี้ผมชักอยากฟังแจ๊สแขก ดนตรีมันแปลกๆ ฟังแล้วได้อารมณ์ดีไม่หยอกเลยล่ะ

นี่เฉพาะประวัติสั้นๆ พี่สมัครเล่นยังขยับออกมาได้ขนาดนี้ ถ้าเอาจริง เราคงได้รู้อะไรดีๆๆ อีกมากเลยล่ะครับ

พอดีผมได้มีโอกาสเมื่อสาม สี่ปีก่อนได้ไปดู conert ที่พี่เติร์กจัดที่ศูนย์วัฒนธรรมด้วย
ก่อนพี่เติร์กจะมาเป็นนักดนตรีเต็มตัวนี่ พี่เค้าเคยไปช่วยคุณแม่บริหารงานที่ Harrow อยู่พักนึง จากตอนนั้นถึงตอนนี้ เปลี่ยนไปเยอะแฮะ

ยาวดีจริงครับ แต่แปลกใจที่อ่านได้ตั้งแต่ต้นจนจบ

ยอมรับเฮียนี่เก่งในเรื่องการบรรยาย รีวิวเรื่องราวต่างๆพร้อมกับรูปภาพจริงๆ
สารภาพว่าถ้าผมเห็นสกู๊ปเรื่องแบบนี้ในหนังสือ โดยเฉพาะในเรื่องที่ผมไม่เคยสนใจอย่าง อินเดีย
ผมคงไม่มานั่งอ่านแน่ๆ อย่างเก่งก็ดูรูปผ่านๆ แล้วก็ไม่สนใจอะไร

อ่านแล้วรู้สึกอิจฉาชีวิตคุณคธาครับ
ได้ใช้ชีวิตบนเส้นทางที่ตัวเองรักโดยแท้

เท่มากเลยครับโดยส่วนตัว ตีกลองด้วยเลยอินมากๆๆครับ

อิอิ

สุดยอดครับ

รู้แค่นี้ล่ะคร้าบเฮีย เพิ่งหัดฟัง world music กับเขาเหมือนกัน
น่าไปฟังคุณเติร์กคุยให้ฟังมากเลยครับ
คงสนุกมาก ๆ เพราะได้ทั้งแนวคิด และมุมมองแปลก ๆ ออกไป
เฮียทำภาค 2 สิครับ
เชียร์ๆๆๆๆๆ

ลองดูท่านนี้ครับ

คุณว่าเธอสวยไหมครับ ลูกสาว ระวี สังกร
เห็นแล้ว ลืมสาวเกาหลีไปเลยไหมครับ
ยิ่งเก่งขนาดนี้

อันนี้ ราวี แชงการ์กับลูกสาวอีกคนครับ คนนี้สงสัยจะเป็นพี่สาวของ Norah Jones คลิปนี้เป็นการโชว์การดีดตามปากของราวีเลยครับพี่สมัครเล่น 555

ความสามารถของคนนี้เหลือเชื่อจิงๆๆครับ

แจ่มทุกหยดเลยครับ เฮีย

>.< ถึงจะตลก แต่ก็ตลกแบบน่ารักๆนะเจ้าคะ เฮีย~

อาจจะเปนเพราะชุดม่ะมีลายก็เลยเหมือนชุดกินเจก็ได้เจ้าค่ะ~

นู๋ลืมบอกว่า เฮียเบียส ดูเหมาะกับหนวดมากเลยเจ้าค่ะ~ แง้ว~♥

555 จริงเหรอ จ๊ะ นู๋ชิจัง 55 ขนาด ลูกผม เห็นเข้า ยัง หัวเราะ ร่วน เลยละจ้า 555............อิ อิ อิ

555 เออว่ะเบียส ลูกเฮียมันก็หัวเราะเหมือนกันว่ะ 555

แปะอีกซักภาพล่ะครับ 55

กด Like ให้ครับเฮีย

ชอบหนวดที่เฮียเอามาใส่จิงๆครับ ใส่แล้วมันดูอินเดียจิงๆ....

รูป #114 เนี่ยใส่กรอบติดฝาบ้าน เป็นมั่งมีศรีสุขแน่เลยครับ คุณมั่นคง เท่จริงๆ

ขอเอารูป unreleased มาลงเพิ่มอีกหน่อยเน้อๆๆๆๆ

555 คุณ AlninlA คิดเหมือนผมเด๊ะเลย ว่าจะเอาไปขยายแล้วติดข้างฝาจริงๆๆ ล่ะครับ 555

=^^= นู๋ว่าดูดีออกเจ้าค่ะ~ แง้ว~♥

ชอบมากครับเฮีย!
มีอีกนะคร๊าบ จะรอดู

แล้วสนนราคา(Tabla)มันประมาณเท่าไหร่นะ?
เผอิญดูแล้วมีแรงบันดาลใจ

ดูที่อีเบย์นี่ครับ

http://www.ebay.com/sch/i.html?_from=R40&_trksid=p5197.m570.l1313&_nkw=tabla&_sacat=See-All-Categories

ผมเห็นสนนราคาน่าจะราวๆๆ 6-7000 บาท ต่อ 1 ชุด นี่ถ้าไม่จนใจว่าจะเล่นยังไง ผมคงต้องซื้อมาไว้ในห้องซักชุดล่ะครับ

บอกตามตรง เสียงทับบล้ามันมีมนต์อย่างไรบอกไม่ถูกจริงๆๆครับ มันมีเสียงเฉพาะจริงๆๆจ้าๆๆ 555

ราคานี่มันขึ้นอยู่กับคุณภาพด้วยนะคับ
ราคาเริ่มต้นก็จะอยู่ที่ประมาณ5000++ขึ้นไปเรื่อยๆเลยนะคับจนถึงประมาณ3หมื่นนะคับเท่าที่เคยเห็นมาเพราะผมเองก็เคยศึกษาเครื่องดนตรีชิ้นนี้เหมือนกันเล่นยากมากกกกกกกกคับเคยเจอพี่เติ๊กแล้วคับที่อินเดียเจอกันที่ Putthapathi ไปปฎิบัติธรรมด้วยกันคับ

ขอบอกได้คำเดียวว่า "สุดยอด"

แฮ่ะๆๆ พี่แอ้มั่วแล้ว ที่บอกมาข้างบนน่ะ 2 คำ ไม่ใช่คำเดียวคร้าบบบ 5555

อิอิอิ..อิอิอิ...สงสัยพี่เติร์กจะโดนมนต์ดำของแผ่นเสียงเล่นงานเอาอีกคน...อิอิอิ..อิอิอิ

อิอิอิ..อิอิอิ

ติดขัดตรงไหน โทรถาม หรือเมล์ถามผมได้เลยนะครับพี่ จะยุซื้อเครื่องซื้อแผ่นให้หมดตูดเลยครับ..55555

ไก่ย์ดูตรงไหนวะเนี่ย ถึงเห็นว่าพี่เติร์กชอบแผ่นเสียง ชี้ให้เฮียดูทีวะ มองไม่เห็นจริงๆๆๆ 555

พอดีพี่เติร์กแกโทรมาคุยเรื่องTurntable หน่ะครับเฮียย์ ผมเลยเป่าหูไป1ชุดใหญ่

สงสัยเราจะมีสมาชิกวินเทจเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วครับ...555555

นั่นไง เจ้าไก่ย์มีแฟนคลับเพิ่มอีกคนหนึ่งแล้ว วันที่ไปคุณเิติร์กแกบอกแกจะเล่นเทิร์นเทเบิ้ลอยู่เหมือนกัน เดี๋ยวสงสัยต้องหาแผ่นเสียงแขกมาฟังกันแล้วไก่ย์ 555

ผมก็ว่าจะหาเหมือนกันครับเฮียย์ แต่เดี๋ยวผมต้องไปหาชุดมาแต่งเหมือนเฮียย์บ้างแล้วหล่ะครับ

ไม่งั้นเวลาฟังแผ่นเสียงแขก เดี๋ยวมันจะไม่ได้อารมณ์

แต่เที่ยงนี้ขอไปหากล้วยแขกมากินไปพลางๆก่อนครับ

สุดยอดมากครับ พังเพลินมากเลย

ฮาพี่เบียสใส่หนวดมาก 555

ใครอยากฟังทับบล้า โหลดจากลิงค์ตัวอย่างที่เฮียให้ไว้ได้เน้อ ฟังเป็นแนวทางจ้า จะได้รู้ว่าดนตรีแนวอินเดียแบบนี้ มีเสน่ห์จับใจจริงๆๆ

นี่แหละ ดนตรีไม่มีพรมแดน

พี่คธา รับสอน หรือ พี่เพื่อนๆ แนะนำที่เรียน ตีกลอง ทับบล้า ให้ได้ใหมครับ ขอบพระคุณครับ
087-012-7337 ตั้มครับ